Ateş Böcekleri-Küçük İskender

Ateş Böcekleri yarayı okşadıkça dökülüyor kabuklar) ... (diyemezsin  oysa belirsizliktir  ormanlarına pusu kurdurtan hayvanları. Kim bilir  hangi çağın karanlığında iki ateş böceği  gibi iki omzuna konmuştuk sevgili siyahını öpecek  ve ölecek olan, kanını  terine nişanlanmış o yaralı delikanlının.  hayır, bugün inanmıyorum ben gitgide büyüyen ellerine  ellerin büyüdüğü şehirlerde  gözlerin ettiği sözleri kesme cüreti gösterilir  ve o kesilen sözlerin üstüne  oğlanlardan yüzülmüş ipek tenden tüller serilir  gümüş yünden kuşlar örtülür  gideceksin. belli. git o halde seni çağıran beldeye  benim ilmim sistir de!  benim ilmim suçtur de!  ve unut sonra o iki ateş böceğini  kaldır başını ardından  gökyüzünde tek bir ateş böceğinin  bölünüp  kendisinden iki ateş böceği oluşunu  şaşkın bakışlarla, utanç içinde gözle!  benim sisim sensin de!  benim suçum sensin de!  belli belirsiz bir akyanus beni üstlensin  yarayı okşadıkça dökülen kabuklarla dolu sesinde!   Küçük İskender